W ramach Tygodnia Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej uczniowie klas 1–3 wybrali się na wspólną wyprawę, której hasło mogłoby brzmieć: „Nie dokuczaj – pomagaj! Nie wyśmiewaj – wspieraj! I… zawsze miej ze sobą coś do jedzenia!” 😄
Celem naszej wycieczki była nie tylko aktywność na świeżym powietrzu, ale przede wszystkim budowanie dobrych relacji między uczniami, uczenie wzajemnego szacunku, empatii, współpracy i reagowania na potrzeby innych. Bo przecież szkolna społeczność to nie tylko wspólne lekcje, ale także umiejętność bycia razem – również wtedy, gdy droga robi się trudna, błotnista i podejrzanie śliska. 😉
Naszą przygodę rozpoczęliśmy od podziwiania malowniczego kamieniołomu w Kozach oraz spaceru wokół pobliskiego stawu. Nie zabrakło również spotkania z ciekawostką regionalną – kozą. Po dawce krajobrazowych zachwytów ruszyliśmy dalej!
Przed nami czekał szlak na Wołek w Porąbce. Jesienny las wyglądał przepięknie, słońce rozpieszczało nas niemal jak w środku lata, ale sama trasa postanowiła sprawdzić naszą kondycję. Na drodze pojawiły się błoto, kamienie, korzenie i inne górskie pułapki, które najwyraźniej ktoś specjalnie zostawił na trasie. 😄
Na szczęście nasi mali turyści okazali się prawdziwymi mistrzami współpracy! 🤝 Jedni podawali rękę, inni ostrzegali przed śliskimi miejscami, jeszcze inni cierpliwie czekali na kolegów. Nikt nie zostawał sam z trudnym odcinkiem, a każde „Dasz radę!”, „Podaj rękę!” czy „Poczekamy na ciebie!” było najlepszym dowodem na to, że razem można pokonać znacznie więcej.
Oczywiście nie mogło zabraknąć najważniejszego elementu każdej górskiej wyprawy – posiłku! 🥪😋 Nasi dzielni wędrowcy potrafili znaleźć odpowiednie miejsce na małą regenerację praktycznie wszędzie. Okazało się, że kanapka smakuje zdecydowanie lepiej po pokonaniu kolejnego błotnego wyzwania!
Było dużo ruchu, śmiechu, rozmów, jesiennych widoków i… całkiem sporo błota. 🌳🍁🥾 Ale przede wszystkim była współpraca i wzajemna troska.
Ta wyprawa pokazała nam, że prawdziwa siła nie polega na tym, kto jest najszybszy i pierwszy dociera do celu. Siła jest wtedy, gdy potrafimy poczekać na drugiego człowieka, podać mu rękę, dodać otuchy i razem dotrzeć na metę. ❤️
A skoro po drodze nikt nie zgubił kolegi, wszyscy wrócili uśmiechnięci, a większość butów przeżyła spotkanie z błotem… możemy śmiało uznać wyprawę za wielki sukces integracyjny! 😄🥾
Razem raźniej – na szlaku i na co dzień! ❤️
