Dzień Babci i Dziadka 2020

Data wpisu: .

„To czego dzieci potrzebują w obfitości dostarczają dziadkowie.
Dają bezwarunkową miłość, dobroć, cierpliwość, poczucie humoru, komfort, lekcje życia.
Oraz, co najważniejsze, ciasteczka”
(Rudolph Giuliani)

10 stycznia, w Domu Kultury w Porąbce, uczniowie klas I-III spotkali się ze swoimi ukochanymi babciami i dziadziusiami, po to, by podziękować im za ich codzienny trud i pokazać im jak bardzo ich kochają. Wyrazem tego stały się występy jakie dla nich z tej okazji przygotowali.

Na początku, zebranych gości przywitała Pani Dyrektor. Następnie, uczniowie klasy 5a przedstawili układ taneczny do utworu „Marsz Radeckiego’, skomponowanego przez Johanna Straussa, granego zawsze na koniec koncertu noworocznego w Wiedniu. Ponieważ trwa czas kolędowania, uczniowie kółka artystycznego energicznie „zakolędowali” z towarzyszeniem Pana Romana Pękali – jednego z naszych dziadziusiów - który przygrywał im na akordeonie. Po kolędnikach młodsza grupa zespołu „Klasmix” zatańczyła układy do utworów „RockingaroundChristmastree” oraz „Jinglebells”, by przedłużyć świąteczny nastrój. Kolejni mali artyści to uczniowie klasy 2a, którzy poprzez zaprezentowany „mini musical” przypomnieli swoich gościom ich ulubione utwory z ich młodości jak np. „Orkiestry dęte” czy też „Wojna domowa”. Następnie przyszedł czas na klasy pierwsze, które wspólnie występując obdarowały swoich słuchaczy licznymi, niejednokrotnie humorystycznymi wierszykami dotyczącymi babci i dziadka. Po pierwszaczkach wystąpiła ponownie młodsza grupa zespołu „Klasmix”, która swoim energicznym, dyskotekowym tańcem do utworu „Girls” życzyła swoim ukochanym dziadkom, by zawsze byli pełni energii i czuli się młodo. Kolejnym punktem programu były skecze przygotowane przez klasę trzecią. Prezentowały one w zabawny sposób różne sytuacje życiowe z udziałem wnuków, babć i dziadków. Po sporej dawce humoru przyszedł czas na kolejną dawkę wierszyków, życzeń i tańca, których wykonawca byli uczniowie klasy 2b. należy tutaj podkreślić, iż na zebranych gości czekała filmowa niespodzianka. Pomiędzy poszczególnymi występami, mogli usłyszeć, za co kochają ich ich wnuki i czego im życzą. Wszystko to za sprawą nagranych wcześniej filmików. Na koniec, zebrane razem klasy odśpiewały swoim ukochanym dziadkom „Sto lat”. Potem przyszedł czas na rozdanie przygotowanych wcześniej dla dziadków upominków. Wspólnemu spotkaniu towarzyszył cały wachlarz emocji od radości po wzruszenie i z całą pewnością to spotkanie na długo pozostanie w pamięci uczestników. Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tego, iż był to dla nas wyjątkowy czas.

Wychowawcy i nauczyciele klas I-III

 

 

 

 

Nowy rok, nowe marzenia?

Data wpisu: .

rok2020

                             (fot. Natali_ Mis / Shutterstock)

Rozpoczęcie nowego roku skłania nas do postanowień noworocznych, mają w sobie coś magicznego. Na ogół z nadzieją patrzymy w przyszłość i mamy poczucie, że wszystko co złe, odchodzi wraz ze starym rokiem. Postanowienia noworoczne mogą nam pomóc zmienić swoje życie na lepsze.
Samorząd Uczniowski dał uczniom okazję do wypowiedzenia się na temat nie postanowień, ale marzeń noworocznych. Na gazetce, chętni uczniowie mogli zapisać swoje marzenia. Niektórzy włączyli się w zabawę i tak lista noworocznych marzeń naszych uczniów przedstawia się następująco:
- nauczyć się japońskiego;
- dostać się do technikum;
- żyć wiecznie;
-zostać fizykiem;
- mieć nowych kolegów;
- pojechać na narty;
- znaleźć chłopaka;
- nauczyć się jeździć konno;
-być „fit”;
- zostać stunterem (kierowca motocyklowy robiący różne triki);
- mieć psa;
-mieć świadectwo z wyróżnieniem.
Ponoć sama myśl o czymś - to pierwszy krok do jej spełnienia, ale marzenia się nie spełniają same, tylko my je spełniamy. Wszystkim, którzy nie boją się marzyć, życzymy powodzenia.

Opiekunowie SU

Z uczniem w świat wartości

Data wpisu: .

Trzeba tak żyć,
żeby można było mieć szacunek dla samego siebie.

Maksim Gorki

 

Szacunek to niezwykle ważna cecha, którą w dzisiejszych czasach coraz trudniej spotkać. Czym jednak jest szacunek? Dlaczego warto go okazywać?
Szacunek to cecha, która pozwala zjednać sobie wielu ludzi. Ma nieoceniony wpływ na relacje interpersonalne. Ponadto pomaga w nawiązywaniu zarówno nowych znajomości, jak również trwałych i stabilnych przyjaźni. Pomaga żyć z innymi bez konfliktów, a jednocześnie akceptować ich odmienność.
Szacunek polega na tym, że podchodzimy z dystansem do odmiennych opinii innych, z którymi niekoniecznie się zgadzamy. Okazywanie tej cechy pozwala nam wysłuchać innych bez osądzania ich wyborów i podejmowanych przez nich decyzji.
Szacunek okazujemy również, gdy bierzemy pod uwagę odmienne zapatrywania drugiego człowieka. Nie oczekujemy przy tym, by się zmienił na przykład dostosowując się do naszego sposobu bycia, czy do naszych poglądów.
Szacunek innym możemy okazywać również wtedy, gdy zdajemy sobie sprawę, że mają prawo po prostu być sobą. Zarówno w ich sposobie postępowania, myślenia, wyrażania opinii, punktu widzenia, podejmowanych decyzji, czy też sposobu postrzegania świata.
Dlatego też każda osoba ma prawo być tym, kim postanowi być. Nikt inny nie ma prawa tego zmieniać, czy też wpływać na to, by zmieniła swoją świadomie podjętą decyzję. Nikt też nie powinien decydować za innych.
Szacunek okazuje się unikając osądzania innych ze względu na podejmowane przez nich decyzje, na sposób planowania przez nich przyszłości, sposób zachowania czy też wiele innych różnorodnych czynników. Tak więc szacunkowi nie służy osądzanie, wywieranie presji, czy robienie wyrzutów.
Dlatego właśnie okazywanie szacunku to najlepszy sposób na wykazanie, że rzeczywiście akceptujemy drugą osobę taką, jaka jest, a nie taką jak sobie wyobrażamy.
U podstaw szacunku zawsze powinna się znajdować empatia. Oznacza to, że powinniśmy odpowiednio poznać daną osobę, aby móc się zjednoczyć z jej odczuciami i sposobem bycia. Choć nasz sposób myślenia może być różny, to empatia pomaga nam zaakceptować różnice.
Empatia ponadto stanowi bardzo ważne narzędzie służące komunikowaniu się z zachowaniem asertywności, w sposób zdrowy i właściwy. Pomaga nam słuchać tego, co drugi człowiek ma nam do przekazania, rozumieć dlaczego tak myśli i co sprawia, że czuje się tak, a nie inaczej.
W tym celu niezbędne jest wyrażanie zrozumienia, zapewnianie, że rozumiemy cudze prawo wyboru. Później przychodzi czas na wyrażenie naszej opinii na dany temat, ale bez jej narzucania jako tę poprawną. Taki sposób konwersacji pozwoli nam uszanować cudzy punkt widzenia.
Zachowywanie szacunku jest praktycznie niemożliwe, jeśli z góry zakładamy, jaką radę czy opinię na dany temat chcielibyśmy usłyszeć, a także jeśli nie bierzemy pod uwagę naszej omylności i zakładamy, że wyłącznie nasz punkt widzenia jest poprawny.
Idąc dalej powyższym tokiem rozumowania, okazywanie szacunku nie jest też możliwe, jeżeli dominuje nas agresywne nastawienie i jesteśmy nastawieni na prowadzenie konfliktu.
Wypowiadając się o swoich pomysłach czy ideach nie zakładaj, że inny punkt widzenia będzie gorszy. Swoją wersję traktuj jako jedną z wielu możliwych i prawidłowych opcji.
Mów zawsze w pierwszej osobie, gdy wyrażasz swoją opinię. Mów o tym, co Ty czujesz nie dając do zrozumienia, że Twój punkt widzenia stanowi „jedyną prawdę absolutną”.
Pamiętaj, że nigdy nie będziesz obiektywny w swoim przypadku. W Twoim sposobie opiniowania zawsze wezmą górę uprzedzenia, wcześniejsze założenia, to, co stanowi Twoją przeszłość i całe mnóstwo innych znaczących czynników.
Kiedy wyrażasz swoją opinię względem innych kierując się empatią, znajdziesz czas i miejsce na wysłuchanie tego, co mają Ci do przekazania. Będziesz też pamiętać, że dosłownie każdy ma prawo do tego, by być kim chce.

źródło - https://pieknoumyslu.com

PrezentacjaTUTAJ